ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ λόγο σήμερα για την προστασία του περιβάλλοντος, χωρίς να κάνουμε λόγο πρωτίστως για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και της υπερθέρμανσης του πλανήτη; Είναι δυνατόν να συζητούμε σοβαρά για το συνταγματικό καθεστώς των δασών και των δασικών εκτάσεων, χωρίς να έχουμε υπ’ όψιν μας τις νεότερες εκτιμήσεις για τις συνέπειες της κλιματικής μεταβολής παγκοσμίως, και ιδιαίτερα στην Μεσόγειο και την Ελλάδα;

Η Κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία κρίνουν προφανώς ότι κάτι τέτοιο είναι όντως δυνατόν. Μόνον έτσι εξηγείται το γεγονός ότι η πρόταση που παρουσίασαν για την αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος όχι απλώς δεν λαμβάνει υπόψιν της τα νεότερα δεδομένα, αλλά και κινείται προς την αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση από αυτήν που εκείνα υποδεικνύουν.

Έτσι, η Κυβέρνηση αγνοεί, ή παριστάνει ότι αγνοεί (και είναι δύσκολο να πει κανείς τι από τα δύο είναι χειρότερο), την πρόσφατη μελέτη του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών· σύμφωνα με αυτήν υπολογίζεται ότι έως το τελευταίο τρίτο του αιώνα η μέση θερμοκρασία του Ιουλίου στην Ελλάδα θα έχει αυξηθεί από 6 έως 10 βαθμούς Κελσίου, ενώ οι ετήσιες βροχοπτώσεις θα μειωθούν από 20 έως και 80%. Μόνο στην Αθήνα οι ημέρες των θερινών καυσώνων προβλέπεται ότι θα δεκαπλασιαστούν.

Αγνοεί, ή παριστάνει ότι αγνοεί, τις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που προβλέπουν αύξηση των περιόδων ξηρασίας, μείωση της αποδοτικότητας των αγροτικών γαιών κατά το ένα πέμπτο και δεκάδες χιλιάδες θανάτους ετησίως λόγω θερμοπληξίας.

Αγνοεί, ή παριστάνει ότι αγνοεί, τις εκτιμήσεις και πάλι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι ο αριθμός των τουριστών που θα επισκέπτονται κάθε χρόνο τις χώρες της Μεσογείου θα μειωθεί λόγω της μεταβολής του κλίματος κατά 100 εκατομμύρια και το εισρέον συνάλλαγμα κατά 100 δις € ετησίως. Σε συνδυασμό με τις προβλέψεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που μιλούν για άνοδο της στάθμης της θάλασσας, ικανή να πλημμυρίσει το σύνολο σχεδόν των ελληνικών ακτών και παραλιών, είναι προφανές ότι αν η πρόγνωση αυτή επαληθευθεί, θα σημάνει κατ’ ουσίαν το τέλος του ελληνικού τουρισμού. Ήδη, οι προγνώσεις μιλούν για δραματικό άνοιγμα της ψαλίδας εις βάρος του ευρωπαϊκού Νότου και υπέρ των χωρών του Βορρά.

Τέλος, η Κυβέρνηση αγνοεί, ή παριστάνει ότι αγνοεί, την πρόσφατη Έκθεση του σερ Νίκολας Στερν για τις αμιγώς οικονομικές επιπτώσεις της κλιματικής μεταβολής, έκθεση η οποία εκπονήθηκε για λογαριασμό της βρετανικής κυβέρνησης και είναι η διεξοδικότερη που διαθέτουμε. Σύμφωνα με αυτήν, το κόστος της κλιματικής μεταβολής υπολογίζεται παγκοσμίως στο ποσό των 5,5 τρις. €, κόστος συγκρίσιμο με εκείνο των καταστροφών που προκάλεσαν το χρηματιστηριακό κραχ του 1929 και οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι. Εξίσου δραματικές θα είναι και οι γεωπολιτικές επιπτώσεις, αφού οι νέες συνθήκες θα οδηγήσουν μακριά από τις εστίες τους έως και 200 εκατομμύρια περιβαλλοντικούς πρόσφυγες. Στον αγώνα κατά της ανόδου της θερμοκρασίας, όλες οι χώρες καλούνται να επενδύουν κάθε χρόνο το 1% του ΑΕΠ τους. Αν δεν σπεύσουν να το κάνουν, το ετήσιο κόστος παγκοσμίως αναμένεται να φτάσει το 5% του ΑΕΠ – και, στο χειρότερο σενάριο, το 20%.

Σε αντίθεση από ό,τι φαίνεται να φρονεί η Κυβέρνηση, η προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ζήτημα αισθητικό ή φυσιολατρικό. ΔΕΝ ΕΧΕΙ να κάνει με ρομαντικές ευαισθησίες μιας χούφτας κινδυνολόγων οικολόγων ή νοσταλγών, αλλά με την ίδια την οικονομική και πολιτική αυτοσυντήρηση της χώρας. Η διάβρωση και ερημοποίηση του εδάφους· η δραματική μείωση των υδατικών αποθεμάτων· η κατακόρυφη αύξηση των ενεργειακών μας αναγκών και η διαιωνιζόμενη εξάρτηση της οικονομίας μας από τις εισαγωγές πετρελαίου· η πτώση της αποδοτικότητας των γεωργικών καλλιεργειών και η εγκατάλειψη της υπαίθρου· η ατμοσφαιρική ρύπανση και η υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής: ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ, και πλήθος ακόμη, ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Μια περαιτέρω υποβάθμιση των δασικών οικοσυστημάτων της χώρας, που είναι βέβαιο ότι θα επέλθει αν η κυβερνητική πρόταση γίνει δεκτή, θα επιτείνει τις συνέπειες της προϊούσας κλιματικής μεταβολής, θα τις επισπεύσει μάλιστα ραγδαία και θα αυξήσει σε ιλιγγιώδες, πιθανότατα απαγορευτικό, ύψος το κόστος για την αντιμετώπισή τους. Εν ολίγοις, θα υπονομεύσει ανεπανόρθωτα ό,τι ακριβώς η πλειοψηφία κόπτεται ότι με την πρότασή της αυτή επιθυμεί να υπηρετήσει: την βιώσιμη ανάπτυξη και το μέλλον της χώρας.

Συμπερασματικά: α) Η πρόταση της Ν.Δ. έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις διεθνείς προσπάθειες για αναχαίτιση των τραγικών κλιματικών μεταβολών και πιο συγκεκριμένα για τη μείωση της θερμοκρασίας κατά 2 βαθμούς Κελσίου. Και ειδικότερα, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ευρωπαϊκή πολιτική που προσπαθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως αυτή είναι γνωστή με τη σχετική Ανακοίνωση της 10ης Ιανουαρίου 2007 «Για τον περιορισμό των μεταβολών του κλίματος κατά 2 βαθμούς Κελσίου : ο δρόμος προς το 2020».
β) Η μείωση των δασών και των δασικών εκτάσεων θα είναι το αποκλειστικό αποτέλεσμα της συνταγματικής αναθεώρησης του άρθρου 24, αν η πρόταση της Ν.Δ. γινόταν δεκτή. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. καταψηφίζει και καταγγέλλει την πρόταση της Ν.Δ. για αναθεώρηση του άρθρου 24. Η συμφωνία τόσο του Κ.Κ.Ε. όσο και του ΣΥΝ με τη στάση μας αυτή εξασφαλίζει ότι η δασοκτόνα πρόταση της Ν.Δ, θα απορριφθεί.
γ) Το επιχείρημα της Ν.Δ. ότι η αυστηρότητα του άρθρου 24 οδηγεί στην καταστρατήγησή του από τη διαπλοκή ιδιωτικών συμφερόντων με την αδύναμη και διεφθαρμένη διοίκηση μέσα από τη μεταβολή του χαρακτηρισμού ως δασών ή δασικών εκτάσεων μετά από εμπρησμούς ή πυρκαγιές και γι’ αυτό πρέπει να αναθεωρηθούν τα άρθρα 24 και 117 του Συντάγματος, είναι απαράδεκτο και υποκριτικό. Κι αυτό διότι η μείωση της συνταγματικής προστασίας απλώς θα διευρύνει τη διακριτική ευχέρεια για τη νομιμοποίηση έκνομων συναλλαγών.
Το κείμενο αυτό αποτέλεσε την ομιλία του Α. Λοβέρδου για την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος για το άρθρο 24 (17-1-2007)