ΑΡΘΡΟ 14 παρ. 9 του Συντάγματος (ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΕΤΟΧΟΣ)
Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 14 παρ.9 με το περιεχόμενο που προτείνει η Νέα Δημοκρατία.

ΑΡΘΡΟ 16 του Συντάγματος (ΙΔΡΥΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ – ΘΕΣΜΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ)
Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 16 με το περιεχόμενο που προτείνει η Νέα Δημοκρατία.

Η ΝΔ δεν προτάσσει την ενίσχυση του δημόσιου Πανεπιστημίου ούτε εξασφαλίζει την αυτοδιοίκηση και την αυτοτέλειά του. Η ΝΔ αντιμετωπίζει το Πανεπιστήμιο μονόπλευρα δίνοντας βάρος αποκλειστικά στην κατάρτιση των σπουδαστών. Επίσης η πρότασή της για την αξιολόγηση και την πιστοποίηση των Πανεπιστημίων απηχεί παρωχημένες, συντηρητικές απόψεις. Τέλος, η ΝΔ δεν προβλέπει την συνταγματική ένταξη των ΤΕΙ στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Εμείς θεωρούμε ότι το Πανεπιστήμιο οφείλει να λειτουργεί ως θεσμός με ευρύτερο κοινωνικό ρόλο που συνδυάζει την παραγωγή με την διάχυση της γνώσης. Τασσόμαστε με σαφήνεια υπέρ της νομοθετικής κατοχύρωσης σοβαρού και ολοκληρωμένου συστήματος αξιολόγησης.

Ως προς την προτεινόμενη νέα, αυτοτελή παράγραφο για την «ενίσχυση του εθελοντισμού», επισημαίνουμε ότι μία τέτοια διάταξη θα είχε στην ουσία διακηρυκτικό χαρακτήρα, χωρίς ουσιαστική πρακτική σημασία. Προς την άποψη αυτή μάλιστα κατατείνει και το γεγονός ότι προτείνεται να περιληφθεί στο άρθρο 16 περί παιδείας, ενισχύοντας την εντύπωση ότι θα πρόκειται περισσότερο για μία διάταξη εν είδει ευχής (με διδακτικό, θα έλεγε κανείς, χαρακτήρα).

ΑΡΘΡΟ 17 του Συντάγματος
Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 17

α. Ως προς το ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας
Μία τέτοια ρύθμιση δεν θα έχει ιδιαίτερο νόημα γιατί θα εξυπηρετούσε σκοπούς περισσότερο διευκρινιστικούς δεδομένου ότι ήδη κατά την ερμηνεία του άρθρου αυτού γίνεται δεκτό ότι περιλαμβάνεται και η πνευματική ιδιοκτησία στην ευρύτερη έννοια της ιδιοκτησίας.

β. Ως προς το ζήτημα των αποζημιώσεων για απαλλοτριώσεις κατ’ εφαρμογήν της πολεοδομικής νομοθεσίας
Και για το ζήτημα αυτό η ρύθμιση είναι περιττή γιατί τη λύση έχει δώσει ήδη η νομολογία με την ερμηνεία του άρθρου 17 στην υφιστάμενη μορφή του.

ΑΡΘΡΟ 20 παρ.1 του Συντάγματος (ΕΥΛΟΓΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ - ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ)

Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 20 παρ.1 , διότι μία τέτοια αναθεώρηση δεν είναι αναγκαία, δεδομένου ότι οι αρχές που προτείνει να κατοχυρωθούν ρητώς η Νέα Δημοκρατία αναγνωρίζεται από τη νομολογία και τη νομική θεωρία ότι κατοχυρώνονται ήδη βάσει της ερμηνείας του άρθρου 20, στην υφιστάμενη μορφή του, και παράλληλα κατοχυρώνονται ήδη στην ελληνική έννομη τάξη δυνάμει του άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Η παροχή δικαστικής προστασίας σε εύλογο χρόνο είναι ούτως ή άλλως βασικό στοιχείο του δικαιώματος δικαστικής προστασίας κατά το άρθρο 20 του ελληνικού Συντάγματος και του ταυτοσήμου δικαιώματος για δίκαιη δίκη κατά το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Έτσι ερμηνεύτηκαν οι διατάξεις αυτές τόσο από τα Εθνικά Δικαστήρια, υπό το πρίσμα της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όσο φυσικά και από το ίδιο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Παράλληλα, ο πραγματικός σεβασμός του άρθρου 20 οδηγεί στην ορθή ερμηνεία του άρθρου 95 παρ. 5 σύμφωνα με την οποία στην έννοια της δικαστικής απόφασης περιλαμβάνονται και οι αποφάσεις και πράξεις προσωρινής δικαστικής προστασίας. (Αυτή την ορθή ερμηνεία επιχείρησε να καταστρατηγήσει η Νέα Δημοκρατία με πρόσφατες νομοθετικές παρεμβάσεις της).

ΑΡΘΡΟ 22 παρ.1 του Συντάγματος (ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ)
Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 22 παρ.1

Θεωρούμε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας χωρίς ουσιαστική πρακτική σημασία, μία πρόταση για μία διάταξη διακηρυκτικού χαρακτήρα.

ΑΡΘΡΟ 24 και ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ & ΑΡΘΡΟ 117 παρ.3 και 4 του Συντάγματος (ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΦΥΣΙΚΟΥ και ΠΟΛΙΤΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ)

Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση των άρθρων 24 και 117 και της ερμηνευτικής δήλωσης του άρθρου 24.
Οι προτάσεις της Ν.Δ., όπως είναι διατυπωμένες, δημιουργούν τις προϋποθέσεις αφενός για τον αποχαρακτηρισμό δασών και αφετέρου για τη διεύρυνση των εξαιρέσεων προστασίας δασικών εκτάσεων και θα μπορούσαν χωρίς αμφιβολία (αντιθέτως με την επιχειρηματολογία της Ν.Δ. στην εισηγητική της έκθεση) να οδηγήσουν σε χαλάρωση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου προστασίας του περιβάλλοντος (νομιμοποιήσεις καταπατήσεων, επέκταση της δόμησης σε μεγάλες εκτάσεις)

ΑΡΘΡΟ 28 παρ. 3 του Συντάγματος και ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ (ΣΧΕΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ και ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ)
Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση της διάταξης του άρθρου 28 παρ. 3. Με δεδομένη την υπεροχή του Ευρωπαϊκού Δικαίου έναντι του δικαίου των κρατών-μελών, οποιαδήποτε σκέψη για μείωση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που απαιτείται για την κύρωση και τροποποίηση του πρωτογενούς δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρα και του πιθανού μελλοντικού Ευρωπαϊκού Συντάγματος, είναι απολύτως απαράδεκτη. Το άρθρο 28, όπως αναθεωρήθηκε το 2001 οπότε προστέθηκε και η ερμηνευτική δήλωση για τη συμμετοχή της Ελλάδας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, έχει αποδειχθεί απολύτως επαρκής νομική βάση για τη σχέση της ελληνικής εθνικής και της ευρωπαϊκής έννομης τάξης.

ΑΡΘΡΟ 29 παρ. 2 [σε συνδ. με προτεινόμενη ρύθμιση στο άρθρο 100 για Συνταγματικό Δικαστήριο] (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ και ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ– /ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ)

Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση της διάταξης του άρθρου 29 παρ. 2.

α. Επί της αρχής
Το άρθρο 29 παρ. 2 του Συντάγματος όπως αναθεωρήθηκε το 2001 παρέχει πλήρη συνταγματική βάση για τη νομοθετική εισαγωγή και την αυστηρή εφαρμογή στην πράξη όλων των αναγκαίων εγγυήσεων διαφάνειας και αυτονομίας της πολιτικής σε σχέση με κάθε είδους οικονομικό συμφέρον και εξάρτηση. Το πρόβλημα συνεπώς δεν είναι συνταγματικό ή νομοθετικό, αλλά πραγματικό. Αφορά τη συνεπή και αυστηρή εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας ή τη συμπλήρωσή της όπου αυτό είναι αναγκαίο, χωρίς όμως να δημιουργείται η εσφαλμένη και προσχηματική εντύπωση ότι υπάρχει δήθεν συνταγματικό πρόβλημα. Αυτό αφορά και το όργανο και τη διαδικασία ελέγχου των προεκλογικών δαπανών και της γενικότερης οικονομικής διαχείρισης των κομμάτων και των πολιτικών προσώπων όχι μόνο της κεντρικής πολιτικής σκηνής αλλά και της αυτοδιοίκησης καθώς και τον ουσιαστικό έλεγχο του «Πόθεν /Εσχες».
β. Επί του ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων από το προτεινόμενο προς θέσπιση Συνταγματικό Δικαστήριο
Το μεικτό-δικαστικό και κοινοβουλευτικό- όργανο που προβλέπεται από το άρθρο 29 παρ.2 είναι επαρκές, εφόσον όμως επιτελεί συστηματικά και σε βάθος το έργο του. Άλλωστε η εφαρμογή του θεσμού του «Πόθεν Έσχες» έως τώρα έδειξε ότι πολύ περισσότερα προβλήματα εμφανίζει η άρνηση υποβολής ή η απουσία ελέγχου των δηλώσεων «Πόθεν Έσχες» για άλλες κρίσιμες κατηγορίες προσώπων, όπως οι δικαστικοί λειτουργοί.

ΑΡΘΡΟ 54 παρ. 3 του Συντάγματος (ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ)
Η εφαρμογή του θεσμού των βουλευτών επικρατείας από το 1974 έως σήμερα έδειξε ότι πρόκειται περισσότερο για μία προνομιακή διαδικασία εισόδου συμβατικών πολιτικών και κομματικών στελεχών στη Βουλή, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η εκλογή τους με σταυρό προτίμησης την επόμενη φορά, παρά μία διαδικασία «επιστράτευσης» επιφανών μη κομματικών προσωπικοτήτων. Οι λαμπρές εξαιρέσεις δεν ανατρέπουν την γενική αυτή εικόνα.

Σε κάθε περίπτωση αντί για μια επιμέρους ρύθμιση ευκαιριακού χαρακτήρα το ΠΑΣΟΚ προτείνει μια γενικότερη συζήτηση προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας αξιοποιώντας την ευρωπαϊκή εμπειρία, με τη θεσμοθέτηση ενός νέου συστήματος εκλογής Βουλευτών με σταυροδοσία και λίστα, συνδυάζοντας παράλληλα μονοεδρικές και ευρείες εκλογικές περιφέρειες.

ΑΡΘΡΟ 56 παρ. 1 και 3 του Συντάγματος (ΚΩΛΥΜΑΤΑ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΗΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ)
Οι διατάξεις του άρθρου 56 (κωλύματα) - όπως άλλωστε και οι διατάξεις το άρθρου 57 (ασυμβίβαστα) - αναθεωρήθηκαν ριζικά το 2001. Η εφαρμογή των αναθεωρημένων διατάξεων του άρθρου 56 από το ΑΕΔ ως εκλογοδικείο δεν προκάλεσε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Οι σχετικές έννοιες είναι σαφείς και οριοθετημένες.

ΑΡΘΡΑ 57 και 115 παρ. 7 του Συντάγματος (ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΑ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ)
Το απόλυτο επαγγελματικό ασυμβίβαστο εντάχθηκε στο αναθεωρημένο άρθρο 57 το 2001 μετά από μακρά συζήτηση και με συντριπτική πλειοψηφία που συγκροτήθηκε στην Ζ/ Αναθεωρητική Βουλή, χωρίς να υπάρχει το στοιχείο της κομματικής πειθαρχίας σε κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, άρα κατά την απόλυτα ελεύθερη συνείδηση και γνώμη των βουλευτών. Ο προβλεπόμενος βέβαια από το άρθρο 57 εκτελεστικός νόμος που θα παρέχει τη δυνατότητα εισαγωγής εξαιρέσεων δεν ψηφίστηκε επειδή το σχετικό νομοσχέδιο αποκρούστηκε από την Βουλή αφενός μεν λόγω υπερβολικών εξαιρέσεων όπως κρίθηκε από τους οπαδούς του επαγγελματικού ασυμβιβάστου, αφετέρου δε λόγω ανεπαρκών εξαιρέσεων όπως κρίθηκε από αυτούς που αντιδρούν στο ασυμβίβαστο. Συνεπώς, με την ψήφιση ενός νέου εκτελεστικού νόμου θα μπορούσαν να ρυθμισθεί η κατάσταση και να τεθούν όροι, προϋποθέσεις και κριτήρια έτσι ώστε να απαλυνθεί η ακαμψία του υφισταμένου (χωρίς ρύθμιση εκτελεστικού νόμου καθεστώτος).

ΑΡΘΡΟ 58 του Συντάγματος
Σχετικώς βλ. τη επί της αρχής άρνησή μας για αναθεώρηση του άρθρου 100 προς το σκοπό θέσπισης Συνταγματικού Δικαστηρίου

ΑΡΘΡΟ 62 του Συντάγματος (ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ)
Δεν διαφωνούμε καταρχήν. Η βουλευτική ασυλία είναι θεσμική εγγύηση που ιστορικά συνδέεται με τον αγώνα χειραφέτησης των κοινοβουλίων από την μοναρχική εξουσία. Στην σημερινή βέβαια εποχή, η βουλευτική ασυλία συνδέεται κυρίως με την ανάγκη διαφύλαξης της αυτονομίας της πολιτικής σε σχέση με την οικονομική και επικοινωνιακή «εξουσία», αλλά και σε σχέση με τον ορατό κίνδυνο πολιτικών επεμβάσεων εκ μέρους εισαγγελικών ή δικαστικών οργάνων. Αποτρέπει δηλαδή την εμπλοκή της δικαιοσύνης σε πολιτικού χαρακτήρα συγκρούσεις. Ο πολίτης όμως αντιδρά όταν βλέπει τη βουλευτική ασυλία να παρέχεται αδιακρίτως, λόγω μίας κακά εννοούμενης κοινοβουλευτικής αλληλεγγύης, ακόμη και όταν είναι προφανές ότι πρόκειται για κάποιο αδίκημα ή μάλλον για κάποια έγκλιση ή μήνυση χωρίς άμεσο ή έμμεσο πολιτικό χαρακτήρα. Αυτό δεν αφορά τον θεσμό του ανεύθυνου του βουλευτή κατά την άσκηση των καθηκόντων του (άρθρο 61 ), αλλά τον θεσμό του ακαταδιώκτου του βουλευτή (άρθρο 62). Η πρακτική που ακολουθείται μετά την τελευταία σχετική αναθεώρηση του κανονισμού της Βουλής (εισήγηση διακομματικής επιτροπής δεοντολογίας και ονομαστική / φανερή ψηφοφορία) έχει αναβαθμίσει τον θεσμό και έχει εκλογικεύσει τη λειτουργία του.

Είναι όμως αναγκαία μία αναθεώρηση του άρθρου 62 προκειμένου αυτό να εναρμονιστεί με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τα σχετικά ζητήματα πρέπει συνεπώς να παραπεμφθούν στην επόμενη Βουλή που ως Αναθεωρητική με αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 του όλου αριθμού των βουλευτών μπορεί να διαμορφώσει νομοτεχνικά με τον πιο πρόσφορο τρόπο το άρθρο 62 του Συντάγματος.

ΑΡΘΡΟ 78 του Συντάγματος (ΠΑΡΟΧΗ ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕ ΤΥΠΙΚΟ ΝΟΜΟ)
Δεν διαφωνούμε καταρχήν. Το ΠΑΣΟΚ δε διαφωνεί με την πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 78, έτσι ώστε για την παροχή κάθε εγγύησης του δημοσίου προς άλλο νομικό πρόσωπο να απαιτείται τυπικός νόμος ψηφισμένος από τη Βουλή. Η διαδικασία αυτή ενισχύει τη διαφάνεια και βάζει φραγμούς στην παροχή εγγυήσεων χωρίς την αναγκαία οικονομική και δημοσιονομική τεκμηρίωση.

ΑΡΘΡΟ 88 παρ. 2 εδ. γ’, δ’ και ε’ του Συντάγματος (ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ)
Σχετικώς βλ. τη επί της αρχής άρνησή μας για αναθεώρηση του άρθρου 100 προς το σκοπό θέσπισης Συνταγματικού Δικαστηρίου

ΑΡΘΡΟ 90 παρ. 5 του Συντάγματος
α. ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Διαφωνούμε στην πρόταση της ΝΔ για τον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης

β. ΑΝΩΤΑΤΟ ΟΡΙΟ ΘΗΤΕΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ
Δεν διαφωνούμε καταρχήν.

ΑΡΘΡΟ 95 του Συντάγματος (Ειδικό Τμήμα του ΣτΕ για τις δημόσιες συμβάσεις) & ΆΡΘΡΟ 98 του Συντάγματος (Ειδικό Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου για τον προληπτικό έλεγχο των δημοσίων συμβάσεων)

Ο προληπτικός έλεγχος των δημοσίων συμβάσεων επιβλήθηκε σταδιακά από το 1999 και μετά, με ενδιάμεσο σταθμό την αναθεώρηση του 2001 που προέβλεψε ρητά τη σχετική αρμοδιότητα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, χωρίς να θίγεται η αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η νομολογία και η πρακτική των δύο Ανωτάτων Δικαστηρίων οδήγησε σε σχετική απόφαση του ΑΕΔ που οριοθετεί το πεδίο της αρμοδιότητας και της δικαιοδοσίας κάθε δικαστηρίου. Ο δε κοινός δικονομικός νομοθέτης έχει πλήρη ευχέρεια να διαμορφώσει τους σχετικούς κανόνες στο πλαίσιο του ισχύοντος Συντάγματος. Η ίδρυση νέου τμήματος στα Ανώτατα Δικαστήρια δεν είναι αντικείμενο Αναθεώρησης του Συντάγματος, αλλά τροποποίησης του οργανισμού του κάθε Δικαστηρίου.

ΑΡΘΡΟ 100 του Συντάγματος– ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση της διάταξης του άρθρου 100 προς το σκοπό της θέσπισης Συνταγματικού Δικαστηρίου. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που θέτει ζήτημα ίδρυσης συνταγματικού δικαστηρίου, αφήνει σκοτεινά τα πιο κρίσιμα σημεία και κυρίως τη σύνθεση και τον τρόπο επιλογής των μελών του δικαστηρίου αυτού, ενώ προβλέπει την ανάθεση σε ένα τέτοιο δικαστήριο αρμοδιοτήτων αμιγώς πολιτικού χαρακτήρα που αφορούν ουσιαστικά το εσωτερικό των κομμάτων. Μια τέτοια πρόταση είναι αντιφατική και αόριστη και ως εκ τούτου μη ολοκληρωμένη.

ΑΡΘΡΟ 101 του Συντάγματος (ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΓΙΑ ΝΗΣΙΩΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ)
Δεν διαφωνούμε. Η πρόταση της ΝΔ για το άρθρο 101 πρέπει να υποστηριχθεί σε κάθε περίπτωση, παρά τον περιορισμένο χαρακτήρα της, προκειμένου να ενταχθεί οπωσδήποτε το άρθρο αυτό στις αναθεωρητέες διατάξεις.

ΑΡΘΡΟ 102 παρ.1 εδ. δ’ του Συντάγματος
Δεν διαφωνούμε.

ΑΡΘΡΟ 103 του Συντάγματος (ΟΡΟΙ ΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΝΠΔΔ)
Δεν δεχόμαστε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση της διάταξης του άρθρου 103. Το άρθρο 103, όπως διαμορφώθηκε το 2001 με ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αποσαφηνίζει πλήρως τους όρους πρόσληψης και απασχόλησης των εργαζομένων με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο δημόσιο και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Στη Ζ/ Αναθεωρητική Βουλή δηλώθηκε μάλιστα, τόσο από το ΠΑΣΟΚ, όσο και από τη Νέα Δημοκρατία, ότι μπορεί να προβλεφθεί η μετατροπή των συμβάσεων αυτής της κατηγορίας προσωπικού που έχει προσληφθεί με συμβάσεις αορίστου χρόνου υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ, σε σχέσεις δημοσίου δικαίου ή η ανάθεση σε αυτήν την κατηγορία προσωπικού διοικητικών καθηκόντων. Οποιανδήποτε τροποποίηση του άρθρου 103 ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και μπορεί να οδηγήσει στην καταστρατήγηση της θεσμικής εγγύησης της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, άλλά και της θεσμικής εγγύησης που παρέχει η ύπαρξη ανεξάρτητης αρχής για τον έλεγχο των προσλήψεων. Το ΑΣΕΠ, ο νόμος Πεπονή και το άρθρο 103 του Συντάγματος συνιστούν κατακτήσεις της κοινωνίας και του θεσμικού πολιτισμού που όλοι οφείλουμε να υπερασπιστούμε.

ΑΡΘΡΟ 104 του Συντάγματος
Δεν διαφωνούμε καταρχήν αλλά το ζήτημα μπορεί να ρυθμισθεί με νόμο.

ΑΡΘΡΑ 111 παρ.2 και 6, 115 παρ. 2, 6 και 7, 117 παρ.7, 118 παρ.5 και 7 του Συντάγματος
Δεν αποσαφηνίζεται η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας ως προς το ειδικότερο περιεχόμενο των προτεινόμενων προς αναθεώρηση διατάξεων και έτσι δεν μπορούμε να πάρουμε θέση.